Menu
Dzisiaj jest: 17 Grudnia 2017    |    Imieniny obchodzą: Olimpia, Łukasz, Jolanta

Pokazali mi drogę

Witam!
Na początku chciałem pozdrowić całą placówkę.
Do Antoniewa przybyłem w wieku 17 lat. Powiem szczerze, że bardzo mnie przerażała myśl, gdy sąd orzekł zmiany nadzoru kuratora na pobyt w placówce. Nie spałem po nocach, myśląc jak tam jest, co mnie tam spotka itp. Gdy już nadszedł dzień gdy musiałem przyjechać do ośrodka, chciałem uciekać, ale zatrzymała mnie myśl, że znowu wyrządzę krzywdę mojej mamie; najbardziej zależało mi by znów pojawił się uśmiech na twarzy mojej matki. Zebrałem wszystkie siły i spakowałem się. Dojechaliśmy na miejsce. Powiem szczerze, że myślałem sobie, że to wszystko inaczej wygląda. Po kilku nocach, w internacie poznałem pewne osoby i nawet fajne dziewczyny, z którymi kontakt mam do dziś. I wtedy właśnie zrozumiałem, że to ostatnia deska ratunku, by spojrzeć całkiem inaczej na świat. Czas spędzony w ośrodku leciał szybko; na początku szkoła, jakieś zajęcia, odrabianki, no i wreszcie gry.
Pobyt w Antoniewie uważam za małą rehabilitację mojego umysłu. Bez takiego miejsca nie miałbym nic, ani zawodu, ani pracy i cudownej dziewczyny. Dziś pracuję jako stolarz, zarobki wystarczają na utrzymanie i na swoje potrzeby.
I tak pod koniec tego listu chciałem podziękować wszystkim wychowawcom za to, że pokazali mi drogę na nowe życie. Dziękuję i pozdrawiam :)

Łukasz Czubak gr. IX (2010)

Ostatnio zmieniany: piątek, 07 wrzesień 2012 13:44
powrót na górę